The Iconic Moment-Yr Eiliad Eiconig
11th June 2011
Paul Davies holding his ‘railway sleeper’ (really, more of a plank of rough wood) aloft, WN crudely carved into it, confronted by a man we learn is none other than respected Italian artist Mario Merz. In the space between them in the photo stands a Beuys like blackboard explaining the Welsh Not story. Is Merz friendly? Or is he complaining that this is an interruption to his own work. Legend has it that he offers to take the burden out of Paul’s hands, an offer politely declined.
I was at the Eisteddfod in Wrexham where this took place in 1977, but nowhere near the Maes at the time. But I was present when Ifor Davies, a friend and collaborator of Paul’s, struck a similar pose on the Epynt mountain during a research weekend run by Aberystwyth and Bristol Universities which was called ‘The Performativities of Emptiness’ in May 2007.
Paul’s durational performance was captured at a certain moment, and that moment has now become iconic thanks to the attention it has received, and the way it seemed to symbolize a key moment in the politicization of art in Wales. Ifor’s pose, knowingly responds to the iconography, and although Ifor is a taller man, it was much the shorter performance.
Paul Davies yn dal ei ‘drawst rheilffordd’ uwch ei ben (byddai astell o bren garw’n agosach ati) gyda’r pren yn dwyn y llythrennau WN wedi’u cerfio’n amrwd. Wyneb yn wyneb ag ef mae dyn a down i wybod pwy ydyw, neb llai na’r artist uchel ei barch o’r Eidal Mario Merz. Yn y gofod rhyngddynt yn y llun saif bwrdd du yn arddull Beuys yn egluro hanes y Welsh Not. Ydy Merz yn gyfeillgar? Ynteu a yw e’n cwyno bod hyn yn tarfu ar ei waith. Yn ôl y sôn mae’n cynnig cymryd y baich o ddwylo Paul, cynnig a wrthodwyd yn foneddigaidd.
Roeddwn i yn yr Eisteddfod yn Wrecsam pan ddigwyddodd hyn yn 1977, ond heb fod yn agos at y Maes ar y pryd. Ond roeddwn i yn bresennol pan safodd Ifor Davies, cyfaill a chydweithiwr i Paul, mewn ystum tebyg ar fynydd Epynt yn ystod penwythnos ymchwil a drefnwyd gan Brifysgolion Aberystwyth a Bryste yn dwyn y teitl ‘The Performativities of Emptiness’ ym Mai 2007.
Daliwyd perfformiad hirhoedlog Paul ar eiliad benodol, ac mae’r eiliad honno bellach wedi dod yn eiconig, diolch i’r sylw mae wedi’i derbyn, a’r modd yr oedd yn ôl pob golwg yn symboleiddio eiliad allweddol yn y broses o wleidyddoli celf yng Nghymru. Mae ystum Ifor, yn fwriadol, yn ymateb i’r eiconograffiaeth, ac er bod Ifor yn ddyn talach, roedd yn berfformiad byrrach o lawer.
Iwan Bala
There are currently no comments